Ценяў блакіт (кавэр на Flёur «Синие тени»)

У бесэнсоўнасці вобраз самотны
Стаў другім тварам маім
Усе што было для мяне так істотна
Зноўку схаваў чорны дым

Дзе ж я ўбачыла гэтае дзе
Ценяў блакіт на блакітнай вадзе
Ветразь блакітны ў прывідных снах
Неба блакіт у блакітных вачах

Змрочны вандроўнік ідзе ў дарогу
Мая душа будзе з ім
Бачу ў вачах я падобнага многа
Толькі не ведаю з кім

Дзе ж я ўбачыла гэтае дзе
Зорку пярсценка ў блакітнай вадзе
У цемры няіснай расталі сляды
Мне не дастаць больш яго з той вады

Ведае ен што рака не скарылась
Вырвалася з берагоў
А над люстэркам таемныя сілы
Твары сівых аблакоў

Дзе ж я ўбачыла гэтае дзе
Чорныя хмары ў блакітнай вадзе
Чорныя хмары як змроку ганцы
Хто скажа праўду што будзе ў канцы

Чуеш аднекуль далекае рэха
Водгук нязбыўшыхся мар
Можа з бліскучага срэбра даспехі
Гэта сапраўдны твой твар

Дзе я ўбачыла дзе гэта есць
Дзе незямная спіць прыгажосць
Ветразь блакітны ў прывідных снах
Неба блакіт у блакітных вачах